شهرهای هوشمند کاربر محور هستند و شهروندان رده اصلی کاربران شهری هستند. آنها در شش نقش مختلف با مدیریت و حاکمیت شهری درگیر می‌شوند. استراتژی موفق شهر هوشمند تمامی نقش‌های شهروند و کاربر را در نظر می‌گیرد.

 

  • شهروند به عنوان رای‌دهنده انتظار دارد که سیاستمداران منتخب، دیدگاه روشنی داشته باشند و به آنچه وعده می‌دهند، عمل کنند.
  • شهروند به عنوان #مشتری انتظار کیفیت خوب خدمات را دارد؛ اطلاعات خوب، در صورت امکان کانال‌های توزیع هوشمند، ساعات مناسب برای خدمات غیر دیجیتالی، زمان انتظار کوتاه، قیمت مناسب.
  • شهروند انتظار دارد که دولت و مدیریت شهری از ایمنی وی محافظت کند. تعادل درست بین آزادی شخصی و اجرای قانون و نظم مهم است.
  • شهروند به عنوان شریک شهری انتظار دارد که در روند تدوین و توسعه سیاست‌ها، مشارکت داده شود. شهروند همچنین انتظار دارد که دولت در برنامه‌ریزی شهری، توسعه اقتصادی، خدمات اجتماعی و آموزش انتخاب‌های معقولی انجام دهد.
  • شهروند به عنوان ساکن محلی انتظار دارد که محیط زندگی وی از کیفیت مشخصی برخوردار باشد؛ تمیز، سبز و دارای وسایل حمل و نقل و سایر خدمات باشد.
  • شهروند به عنوان پرداخت کننده مالیات انتظار دارد که دولت و مدیریت شهری کارآمد باشد و مالیات را عاقلانه خرج کند. هزینه‌های زندگی در شهر بیشتر با کیفیت زندگی در شهر مطابقت دارد.

 

توجه:
این شش نقش برای شهروند اعمال می‌شود. با این حال، شهروندان تنها کاربران شهر نیستند. دسته‌های دیگر کاربران عبارتند از:

  • گردشگران
  • افرادی که در شهر کار می‌کنند اما در جاهای دیگر زندگی می‌کنند
  • افرادی که در منطقه زندگی می‌کنند و هر از گاهی از امکانات شهری استفاده می‌کنند

درواقع استراتژی شهر هوشمند باید به هر دسته از کاربران پاسخ مناسب دهد.

منبع: گزارش شهرهای هوشمند، موسسه دیلویت